paper roses… paper roses… (hindi na alam ang kasunod)
si jolina magdangal pa ung singer. hahaha! at tska ung
shalalalala! *clap clap clap* shalala in the morning..
wooohhhh! shalalala! *clap clap clap! shalala in the sunshine! ayan ang mga naaalala kong kinakanta ko noon.
actually pagdating sa talent nung bata ako
ndi yata nadiscover yon! pero mahilig kami sa music
si daddy tumutugtog ng guitar dati at kumakanta din kami minsan.
nung senior casa ako, naalala ko pa yung mga tinuturo na kanta
sa KCA (Kitner Christian Academy) Yung “The love of Jesus sweet and marvelous (3x) oh oh! wonderful love. Higher than the mountain, deeper than the ocean wider than the universe oh oh! wonderful love!
at lalo na yung paulit ulit na kanta na “Jesus loves me yes I know! the BIBLE tells me soooo BIBLE…”
(nakakamiss) at yung shine Jesus shine! :D sobra akong nageenjoy pag kakanta na at pag magaaral na
dumating pa sa point na umiyak ako nung grade 3 kasi sobrang haba ng sinusulat napagod na ako! (lol)
naalala ko pa yung ang audition ako kay Teacher Jing sa choir kabado tlga ako non ang knanta ko pa yata non
ay “pagdating ng panahon- by aiza” dko lang sure pero parang yan nga. (natanggap ba ako? ndi ko maalala! pero ndi ko pinagpatuloy kasi ndi ako pnygan kasi every after class ang practice”
mejo nrrmdaman ko na na im into singing kahit na tumutula din ako noon (para sa filipino grade) at sumasayaw sa mga special numbers
tapos nung grade 5 naman ako nag transfer ako sa Reymarie´s School,
konti lang kami don. pero masaya naman! nagkameron kami ng musical play
at sumama ako sa choir, isa ako sa mga nag lead ng kanta non woohh!
“bagoong ka ang baho baho mo!” yan ung sinigaw ko! kamusta naman yon?!
hahaha, at nung grade 6 naman ako ndi ko din maintdhan ang sarili ko kung bakit
ako napasali sa dance group! sumayaw kami ng “nanananana”- average joe na sinasayaw
ni mark herras! natatawa tlga ako kapag naaalala ko yun! kasi nacarry ko
mag polo at nakataas na kita ang belly ko, nakapalda at sumasayaw pa ako! :D I graduated elementary with an award of “Best dancer?” FTW! HAHA! Correct me if im wrong pero ang alam ko sakin nga ba to napunta nga?!
kung hindi man ee, baka nagfefeeling lang ako. lol! =)) at nung HS naman ito ang naging experience ko
paclick po nito - - - -> #mce_temp_url# kung ayaw nyo ng basahin ang buhay ko nung HS ee,
isusummarize ko nalang. naging officer ako ng choir
for four consecutive years. asst. secretary, secretary,
vice- pres at president.nagiintermission number sa vocal solo contest
at kung ano ano pa. nagkaron din ako ng banda ko “prepozen”
at talagang nahilig ako sa music.
At ngayong college naman ako. Fresh na fresh nung first year.
Hindi pa kilala ang isat isa..First sem napapakanta ako paminsan minsan
Pag singga ang topak kakanta nalang bsta sa room.
Unti unti akong nakikilala na kumakanta..
Hanggang nung second sem first time ko sumali sa singing contest at nagwagi naman ako
2nd place. Sobrang happy ako non at thankful that time… Pero ano bang reason kung bakit ko to bno-blog?
First, kasi I was really inspired at napaisip ako ng sobra sa naging
topic sa church last sunday.. at ito ung tlgang nag strike sakin..
1 Peter 4:10-11
“Each one should use whatever gift he has received to serve others, faithfully administering God’s grace in its various forms.
If anyone speaks, he should do it as one speaking the very words of God.
If anyone serves, he should do it with the strength God provides, so that in all things God may be praised through Jesus Christ. To him be the glory and the power for ever and ever. Amen.”
oo nga kumakanta ako noon, para sa sarili ko.. para sa ibang tao..
pero hindi naman sa lahat ng oras maraming nakikinig sayo, minsan may naiinis kasi sasabihin sintunado naman or wala sa tyempo
hindi maganda ang hand gestures, ndi maayos ang kanta
nalimutan ang lyrics, ndi ayos ang techniques, nagfflat, pero nawala na lahat to sa isip ko ee. Ang gift na ito ay bigay ni GOD. its His grace.
I know hindi naman nya ako bibigyan ng ganito
kung walang purpose… noon kumakanta ako ng hindi
ko feel, kaya siguro ndi ko mailabas ung emotions ko
but when it comes to worshipping Him? kahit ndi ako
yung mismong naglilead? sobra kong nafefeel ung presence nya
na through songs eh nawoworship at nappraise ko sya..
ang sarap sarap sobrang sarap talaga sa feeling!
na kumakanta ako for HIM! hindi para sa sarili ko
na masabi na ang religious ko or whatsoever.
hindi obligation to. hindi sapilitan!=)
at gustong gusto ko ung feeling na grabe tlga!
ang saraaaaaap! na parang kahit araw-araw akong
magtatalon at magpapalakpak at kumakanta para sa Kanya
never akong mapapagod at magsasawa. kasi mahal ko Siya eh!
at alam kong mahal Niya din ako.
We should not use our gifts for our own benefit!
Lets do it all for God! Mas masarap sa feeling na ung gift galing sakanya ee, ginagamit mo din sakanya.
diba? pag nagbigay ka ng gift sa isang tao, tapos nakita mong gnagamit nya.
diba mtutuwa ka? kasi naiisip mo useful yon at naaapreciate nya.
ganon din si God. kaya nya tayo binigyan ng gift kasi He wants us to use it
for good. hindi ung hindi natin papansinin at ndi gagamitin.
At sabi nga ni Pstr. Arthur “If you dont use your gifts from God you are not maximizing it!”
“We should faithfully use our gifts to serve others”
Ephesians 6:7
Serve wholeheartedly, as if you were serving the Lord, not men,
Hindi lang sa pag kanta. Pero sa lahat lahat ng bagay na gagawin natin kahit simple lang =)